تبلیغات
هم قدم با عشق - سی دی خلق و خوی
درباره وبلاگ

با سلام
این وبلاگ مربوط می شه به یکی از شعب کنگره 60 در شهر اصفهان که روی درمان اعتیاد به انواع مواد مخدر (تریاک، کراک، شیشه و ....) کار می کنه و درمان قطعی را برای مصرف کنندگان به ارمغان میاره.
جلسات ما روزهای دوشنبه راس ساعت 4 بعدازظهر در شعبه سلمان فارسی کنگره 60 واقع در خیابان جی، کوچه اسلامی برگزار می شه.
ما همسفران مسافرانی هستیم که سفر خودشون را از ظلمت اعتیاد به طرف روشنایی و سلامتی آغاز کردند. اگر شما هم مصرف کننده مواد مخدر دارید می تونید به این حلقه متصل بشید.
منتظر دیدار شما هستیم.
لژیون هم قدم با عشق
مدیر وبلاگ : neda a
مطالب اخیر
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
هم قدم با عشق
چهارشنبه 12 مهر 1396 :: نویسنده : فرزانه زمانیان       

 

خلق‌وخوی ما درست نمی‌شود مگر اینکه جسم ما صور پنهان و آشکارش  درست شود و افکار و جهان‌بینی ما درست شود

                                                                   بنام قدرت مطلق

بحث ما همه در مورد انسان و روان و مواد مخدر بود. چون اعتقادمان بر این است که اگر انسان را خوب نشناسیم و مواد مخدر را خوب نشناسیم، هرگز نمی‌توانیم به درمان برسیم. چون اعتیاد یعنی ازدواج انسان با مواد مخدر. در این مقوله ما رسیدیم به جسم و روان و جهان‌بینی؛ و اگر نگاه کنیم؛ انسان از دو قسمت صور پنهان و صور آشکار و سه بخش جسم و روان و جهان‌بینی تشکیل‌شده است. این به‌صورت کلی است و ما به‌عنوان یک جزء در مقوله اعتیاد و درمان، آمدیم انسان را تعریف کردیم و گفتیم انسان متشکل از جسم، روان و جهان‌بینی است و اعتیاد روی این سه قسمت تخریب ایجاد کرده و باید برطرف شود و تخریب‌های هر قسمت را مطرح کردیم. این بحث هست که اعتیاد جرم است یا بیماری و اکثراً قبول کردند که بیماری است؛ پس اگر بیماری است مواد هم دوای آن است! پس چگونه است اگر یک بیمار از داروی خود استفاده کند، آن را مجرم تلقی می‌کنند! حالا آن بحث‌های قانونی خودش را دارد و این درکل جامعه ما موضوع است. چند وقت پیش اعلام کرده بودند در کل کشور ۱۲ میلیون بیمار روانی داریم. وقتی می‌گوییم بیمار روانی؛ اسم بدی را با خود حمل می‌کند.  برداشت درستی از روان ندارید. از متخصصین هم پرسیدم روان چیست؟! توضیحاتی دادند که من متوجه نشدم. ولی به‌طورکلی روان یعنی خلق‌وخو که بارها گفتم. بعضی‌اوقات انسان‌ها کلی صحبت می‌کنند و شما هرچقدر دقت می‌کنید، چیزی متوجه نمی‌شوید و گیج می‌شوید. پس روان یعنی خلق‌وخوی، اخلاق و کردار و... یکی پرخاشگر است و یکی آرام، یکی دمدمی‌مزاج (بای پلار) است. یا مجنون است یعنی عقلش زایل شده است. بداخلاق، مهربان، خشمگین، حسود و...  این‌ها می‌شود خلق‌وخو! کسی که روانی است یعنی خلق و خویش به‌هم‌ریخته است.  نکته مهم که گفتیم این‌ها تعریف هستند و همه‌چیز را مشخص می‌کنند. خلق‌وخو را چه چیز به وجود می‌آورد؟ گفتیم خلق‌وخوی انسان را دو چیز به وجود می‌آورد: یکی جسم و فیزیولوژی است و دیگری تفکّر و اندیشه فرد که می‌شود جهان‌بینی! یک آدم معمولی را در نظر بگیرید؛ مشروب می‌خورد و مشروب روی جسم اثر می‌گذارد و بعد از مدتی شخص مست می‌کند و کارهای غیرمعمول انجام می‌دهد. پس اینجا جسم آمد و روان را ساخت. روان یا روح که با ماده طرف نیست. الکل وارد جریان خون شده و به مغز رسیده و براثر فعل‌وانفعالات شخص مست شده و از تعادل خارج می‌شود. پس مشروب خوردن ربطی به روح و روان ندارد فقط به فیزیولوژی و ماده ربط دارد. یکی دندانش درد می‌کند، رفتارش عوض می‌شود. یکی نابیناست، رفتارش ممکن است تغییر کند. بیمار رفتارش عوض می‌شود. پس هر مشکلی روی جسم به وجود آید، رفتار را تغییر می‌دهد. حالا تخریب‌های جسم هم‌روی دو بخش است: یکی صور پنهان و یکی صور آشکار. صور آشکار، جسم، چیزی که ما مشاهده می‌کنیم است. صور پنهان هم آن چیزی که قابل‌مشاهده نیست، مثل ژن. اخلاق و رفتار از طریق ژن منتقل نمی‌شود، ولی به ژن مربوط است. ژن دستور می‌دهد که دوپامین جسم خوب کار کند. یک ژن دستور می‌دهد سروتونین خوب ترشح شود. یک ژن هست مشکل دارد و دوپامین خوب کار نمی‌کند و یک ژن هست دستور می‌دهد سیستم ضد درد خوب کار نکند و دچار مشکل می‌شود. پس مخدرهای طبیعی بدن روی خلق‌وخوی ما خیلی اثر دارد. خداوند در قرآن هم به‌صورت تمثیل می‌گوید: وقتی در بهشت باشید ما به شما خمر می‌دهیم؛ که یک نوع آن همین مخدرهای طبیعی بدن است. در بهشت که ویسکی نمی‌دهند. اگر کسی در مسائل زناشویی به مشکل برمی‌خورد و یا دچار زود انزالی می‌شود، به خاطر کمبود همین مخدرهای طبیعی بدن است. پس جسم می‌تواند کاملاً روی روان تأثیر بگذارد. اگر جسم دچار مشکلاتی شود، ما نمی‌توانیم با روان‌درمانی و گفتاردرمانی و دعا درمانی و...  آن را درست کنیم. یک نفر دوپامین بدنش کم است، این را نمی‌توان فقط باکلاس و صحبت درمان کرد. یک نفر که گرسنه است شما تمام پزشکان را هم بیاوری، عرفان و دعا و...  را بیاوری، با حرف چگونه می‌خواهند سیرش کنند! ولی با یک‌تکه نان خشک کپک‌زده، او همه حرف‌های پزشکان و روانشناسان و... را رد می‌کند. نمی‌گوییم شخصیت آن‌ها خیلی کم است؛ اینجا چیزی که نیاز داریم نان است. بعضی‌اوقات جسم احتیاج به یک دارو دارد و ما باید آن چیزی که موردنیازش است را بدهیم تا درست شود. با حرف درست نمی‌شود. به همین دلیل بیست سال است ترک کرده و مواد نمی‌زند، ولی هنوز حالش خراب است. مثلِ تفنگی که می‌خواهد شلیک کند و احتیاج به فشنگ دارد و این فقط مربوط به یک قسمت است و آن جسم است. چون اگر جسم در حالت تعادل باشد، ما هیچ مشکلی نداریم. می‌آییم روی قسمت تفکر؛ جهان‌بینی هم‌روی رفتار و کردار اثر می‌گذارد. ما چه تفکرات و اندیشه‌هایی داریم! به شما بگویند کنکور قبول شدی، شاد می‌شوی. بگویند رد شدی، افسرده می‌شوی. گاهی اوقات شکست در یک کار باعث می‌شود فرد خودکشی کند، یا یک خبر بد می‌دهند و سکته می‌کند. ما بیش از ۱۵۰ بیماری داریم که به آن‌ها می‌گویند: سایکوسوماتیک، یعنی بیماری‌های روان‌تنی. البته روان درست نیست، افکار تنی بهتر است. افکار روی جسم اثر می‌گذارد، جسم را خراب می‌کند. شما سلول‌ها را موجود زنده در نظر بگیرید؛ شما وقتی خبر بدی می‌شنوید دیگر حوصله جارو کردن خانه را ندارید، ظرف‌ها را باید بشورید، نمی‌شویید. باید غذا درست کنید، حوصله ندارید و درست نمی‌کنید و...  پس وقتی شما حوصله ندارید یعنی سلول‌های شما هم حوصله ندارند. همان چیزی که شما انجام نمی‌دهید، دقیقاً به سلول‌ها هم سرایت می‌کند. سلول‌ها هم هرکدام یک سری وظایف دارند که باید انجام دهند و آن‌ها هم هیچ کار نمی‌کنند و بعد خانه به‌هم‌ریخته می‌شود و خانه، شهر وجودی ماست. پس وقتی ما حوصله نداریم روی سلول‌ها اثر می‌گذارد و سلول‌ها هم‌روی جسم اثر می‌گذارند و درنتیجه مشکل به وجود می‌آید. پس افکار شاد و خوب می‌توانند اثر مطلوبی روی جسم ما بگذارند. حالا وقتی ما می‌گوییم جهان‌بینی یعنی دیدن جهان؛ این خودش شامل مسائل مختلفی است. بعضی‌اوقات تصور می‌کنیم که ما انسان‌ها همه باید مثل هم باشیم و تلاش می‌کنیم دیگران را مثل خودمان کنیم. مثلاً مسیحی‌ها خودشان را می‌کشند که دیگران را مسیحی کنند. لازم نیست ما همه مثل هم باشیم. در میان تمام انسان‌ها؛ ما چند تا زبان‌داریم! فارسی، هندی، انگلیسی و...  مشکلی نیست چون روی آن متمرکز نشدیم. این‌یک تفاوت است، ما ازنظر زبان با آن‌ها فرق می‌کنیم. دین هم همین‌طور. در سطح کره زمین ما ادیان متفاوتی داریم. در بعضی جاها بین آن‌ها جنگ است؛ مثل کشتن مسلمانان میانمار. تفکرات مختلف که هرکدام یک‌چیز می‌گویند، گاهی ضد هم هستند و گاهی هم نیستند. ما نمی‌توانیم بگوییم تمام مردم جهان باید انگلیسی یا فارسی یا...  صحبت کنند. تفاوت‌ها وجود دارند. وقتی هم نگاه می‌کنی همه می‌گویند مال ما درست است. به قول قدیمی‌ها؛ هیچ بقّالی نمی‌گوید ماست من ترش استمثلاً اگر به کسی که گاو را می‌پرستد بگویی، هزاران دلیل می‌آورد که کارش درست است. پس نگرش‌ها باهم متفاوت است و این‌ها جهان‌بینی را می‌سازد. یهودی‌ها شنبه را تعطیل می‌کنند، مسیحی‌ها یکشنبه را و مسلمانان جمعه را تعطیل می‌کنند ازنظر فکر و اندیشه! حالا کدام درست است؟ هر سه هم درست می‌گویند. برای خودشان مشکل درست کرده‌اند، مثلاً از آلمان می‌خواهند با ایران کار کنند؛ روز جمعه ما تعطیل هستیم و آن‌ها کار می‌کنند و شنبه ما کار می‌کنیم و آن‌ها تعطیل هستند! و هرکدام هم پافشاری می‌کند که مال ما درست است. این‌ها دیدن جهان است. از دیدگاه یکی الکل چیز بسیار خوبی است و از دیدگاه دیگری بسیار بد است، یا مواد مخدر یا... آن‌یکی معتقد است که عیسی پسر خداست و گروه دیگر معتقد است که عیسی بنده خداست. پس می‌بینید که این جهان‌بینی بسیار متفاوت است. گروه کثیری معتقدند که خدا وجود ندارد و گروه کثیری می‌گویند وجود دارد، یا جهان پس از مرگ و...  عده‌ای می‌گویند پیامبران اشخاص برگزیده‌ای بودند که از طرف خداوند آمدند وعده‌ای می‌گویند آن‌ها افراد زرنگ و دانشمندی بودند؛ و هرکدام هم دلایلی برای خودشان ارائه می‌کنند. درمجموع افکار و عقاید متعددی تحت عنوان جهان‌بینی برقرار است و در تمام مسلک‌ها باهم متفاوت هستند. گروه کثیری می‌گویند زن باید حجاب داشته باشد و گروه کثیری می‌گویند نباید داشته باشد. پس جمع اضداد وجود دارند، ولی همه در کنار هم زندگی می‌کنند، اگر به همدیگر آزار نرسانند می‌تواند خیلی خوب باشد. حالا در این قضیه پیدا کردن راه اصلی کدام است! عده‌ای می‌گویند شریعت وعده‌ای می‌گویند طریقت! آیا ما فرصت داریم همه را بررسی کنیم؟!

" لا اکراه فی الدّیندر دین هیچ اکراهی نیست.  عده‌ای می‌گویند مسلمان یعنی پیروان حضرت رسول وعده‌ای می‌گویند کسی که تسلیم راه خدا باشد، مسلمان است. در کتاب هم می‌گوید که: داوود و ابراهیم و یعقوب و سلیمان و... همه مسلمان بودند. آیا می‌توانیم تمام فرقه‌ها را بررسی کنیم؟! یکجا می‌بینی در یک روستا هر خانه یک زیارتگاه هم دارد و چند تا مجسمه سمبل خوبی و نیکی و... . این‌ها هم اعتقاددارند. ما چگونه می‌توانیم درست و غلط را پیدا کنیم! چیزی که در این قضیه به ما می‌تواند کمک کند، این است که ما حداقل در صراط مستقیم قرار بگیریم. یکسری کارهای اصلی و اساسی هست که باید همه انجام بدهند و در همه‌جا قابل‌قبول است. دروغ گفتن ازنظر تمام ادیان الهی کار غلطی است. در تمام ادیان الهی دروغ گفتن ممنوع است. پیمان شکستن درست نیست، تجاوز، دزدی، رشوه، شهادت دروغ و...  کار درستی نیست.

جمع هفتادودو ملّت همه را عذر بِنِه             چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند

حالا کمی ممکن است متفاوت باشد. ما می‌گوییم دین اسلام کامل‌ترین است. آیا این قضیه مجوز می‌دهد که ما دروغ بگوییم؟!  رشوه بگیریم و...؟!  این ۱۲ میلیون بیمار در اثر جهان‌بینی و فیزیولوژی است. پس چیزی که به ما کمک می‌کند؛ آن تزکیه و پالایش است. همه ادیان الهی در این مورد صحبت کرده و هم موردقبول تمام مَسلَک‌هاست. هیچ فرقه‌ای نمی‌گوید دروغ خوب است. پس سوءمصرف مواد مخدر ازنظر تمام جهان کار درستی نیست. باید ببینیم هدف از دین چیست! آیا انسان برای دین است یا دین برای انسان؟! اگر هدف را مشخص کنیم زود به نتیجه می‌رسیم. بدانیم هدف از دین هدایت انسان است؛ «هُدًی لِلمُتَّقین» قرآن هدایتی است برای پرهیزکاران. هدایت انسان به صراط مستقیم. صراط مستقیم یعنی دوری از ضد ارزش‌ها و پرداختن به ارزش‌ها، یعنی تزکیه و پالایش. تزکیه و پالایش به چه درد می‌خورد؟!  ما جسم را سالم می‌کنیم و با یک جهان‌بینی درست به یک روان سالم دست می‌یابیم. پس جهان‌بینی را برای رسیدن روان به تعادل می‌خواهیم. چرا مواد مصرف نمی‌کنیم و هر غذایی را نمی‌خوریم و...؟! تا جسم سالم باشد و از زندگی لذت ببریم. جهان‌بینی درست و جسم سالم یک روان یا خلق‌وخوی خوب به ما می‌دهد. بعضی‌اوقات دو کلمه با مردم نمی‌شود حرف زد، فوراً پرخاش می‌کنند. این جهان‌بینی‌اش درست نیست. حالا می‌خواهیم یک کار دیگر بکنیم؛ روان را از تعادل خارج کنیم، برای این کار باید در جسم تخریب ایجاد کنیم و از طرفی روی جهان‌بینی تخریب ایجاد کنیم، بعد خلق‌وخوی ما تغییر می‌کند. ما اگر تکیه‌گاه نداشته باشیم؛ یعنی وقتی نیروی الهی را قبول نداشته باشیم، تکیه‌گاه نداریم. ما به این نتیجه رسیدیم که امید چیز خوبی است، حتی اگر واهی باشد. گر چه نیروی الهی واهی نیست. کسی که تشنه باشد و در صحرا، امید پیدا کردن آب نداشته باشد، خیلی زود می‌میرد، اما اگر همان لحظه؛ حتی واهی، بگویند ۱۲ ساعت دیگر آب می‌رسد، هر طور شده خودش را نگه می‌دارد، چون امیدوار می‌شود. آدمی که به خداوند امید دارد وقتی به مشکلات و گرفتاری می‌خورد می‌گوید: شاید حل شود، خداوند کمکم می‌کند، تکیه‌گاه دارد. به همین خاطر می‌گوید به ریسمان الهی چنگ بزنید. کسانی که به خداوند اعتقادی ندارند دچار مشکل می‌شوند. پس اگر ما در جهان‌بینی به هیچ‌چیز اعتقاد نداشته باشیم، روی روان ما اثر می‌گذارد. اگر به خدا اعتقاد نداشته باشیم؛ وقتی عزیزی را از دست می‌دهیم خیلی زجر می‌کشیم و از مرگ دیگران وحشت می‌کنیم. ولی وقتی اعتقادداریم می‌گوییم مرگ پایان زندگی نیست، یک سفر است. به این دلیل ما روی جهان‌بینی کار می‌کنیم تا تعادل روحی و روانی‌مان را به دست بیاوریم. چند دقیقه بیشتر نمانده، یک مطلبی را می‌خوانم؛ و اینجا نتیجه می‌گیریم که باید ببینیم هدف چیست! هدف از دین یا بی‌دینی چیست؟ یا هر چیزی! درست آن است که من چه چیز را اجرا می‌کنم. من اگر بخواهم دیگران را درست کنم، اول باید خودم را درست کنم. ببینید چه طیفی را شامل می‌شود در همان مسیر خداشناسی! از چه نقطه‌ای شروع می‌شود و به چه نقطه‌ای می‌رسد. همه هم می‌گویند ما درست می‌گوییم، حتی تروریست‌ها! پس هدف خیلی مهم است. آیا دین برای هدایت انسان است یا انسان خلق‌شده که در خدمت دین باشد؟!  پس در این‌همه افکار متفاوت مهم نیست که ما در کجا قرار داریم، مهم این است که خود ما چه می‌کنیم. به‌عنوان یک فرد قوانین صراط مستقیم را اجرا می‌کنیم یا خیر؟! وقتی می‌خواهیم آموزش بدهیم مثل بلبل صحبت می‌کنیم، آیا خودمان هم اجرا می‌کنیم! خیلی وقت‌ها به دیگران راه‌کار می‌دهیم که این کار را بکن و... آیا یک مسئله کوچک را می‌توانیم خودمان حل کنیم؟! یا برای دفاع از برخی عقاید گریبان پاره می‌کنیم. آیا خودمان انجام می‌دهیم؟! چیزی را از مجری بخواهید که خودتان بتوانید انجام دهید. من هرچه از شما خواستم خودم انجام دادم. نمونه‌اش همین مواد نکشیدن و سیگار نکشیدن! به همین دلیل هم اثر می‌کند. حرف زدن ساده است. به قول قدیمی‌ها؛ یک سوزن به خودت بزن و یک جوال‌دوز به مردمجوال‌دوز یک سوزن بزرگ بود. ما گاهی اوقات یک سوزن کوچک را نمی‌توانیم به خودمان بزنیم، بعد مردم را تشویق می‌کنیم با جوال‌دوز به خودشان بزنند. یک حرف کوچک را نمی‌توانیم تحمل‌کنیم. پس این نکته مهمی است که ببینیم خودمان چه‌کاره هستیم، تحملمان چقدر است. بعضی‌اوقات خودمان مثل انبار باروت با کوچک‌ترین جرقه منفجر می‌شویم، ولی می‌خواهیم آموزش بدهیم که پادگان‌ها منفجر نشوند یا افراد چگونه در انبار مهمات زندگی کنند! چون به خلوت می‌رود آن کار دیگر می‌کند.

این مقدمه امروز بود و می‌خواستم درس ۸۴/۵/۱ را بخوانم که وقت نشد، فقط اولش را می‌خوانم:

ان‌شاءالله که امورات کم‌کم رو به بهبود می‌رود و بقیه مطالب بعد از حل، قسمتی دیگر از موضوعات آغاز بشود. کارهای ناتمام با شروعی دوباره رو به کامل شدن بشود.

 پس تمام‌کارهای نیمه‌کاره که دارید را باید با آغاز مرحله دیگری به اتمام برسانید. نتیجه کلی اینکه؛ خلق‌وخوی ما درست نمی‌شود مگر اینکه جسم ما صور پنهان و آشکارش  درست شود و افکار و جهان‌بینی ما درست شود؛ بنابراین وقتی سفر اولی وارد کنگره می‌شود باید رفتارش تغییر کند، اگر تغییر کرد در جهت مثبت است و اگر نکرد، در جهت مثبت نیست. پس تغییر روان با دو تا قرص دیازپام و لورازپام و...  امکان‌پذیر نیست. امیدوارم خداوند کمک کند بتوانیم صراط مستقیم را انتخاب کنیم.

                                                            پایان

 





نوع مطلب :
برچسب ها : کنگره 60، درمان اعتیاد، ترک اعتیاد، سی دی خلق و خوی،
لینک های مرتبط :
سه شنبه 18 مهر 1396 06:21 ب.ظ
سلام و خداقوت خدمت خانم فرزانه عزیز
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.